Parti hareketi ilk olarak Şam’da 1940’larda Mişel Eflak ve Selahaddin el-Bitar tarafından başlatılmış ve resmi olarak 1947 yılında kuruluşu ile birlikte başta Suriye olmak üzere bölge siyasetinde önemli etkiler yapmıştır. Baas Doktrini özünde Arap Birliğini sağlamayı amaçlarken, Batı sömürgeciliğine karşı sosyalist idealleri savunmaktadır. Baas Arap Partisi’nin bir kolu 1952 yılında Behçet Ebu Garbiyyeh, Abdullah Rimawi ve Abdullah Navas tarafından Ramallah’ta kurulmuştur. Filistin siyaseti içinde fazla etkinlik kuramamış olsa da, komşu ülkelerdeki Baas iktidarları Filistin meselesi üzerinde büyük etkiler yaratmıştır. 1963 yılından itibaren Suriye’de iktidarı ele alan Baas Partisi kadroları Filistin davasında 1970’lere kadar oldukça radikal bir tutum sergilerken, Hafız Esad iktidarıyla birlikte daha pragmatik bir politikaya kaymıştır. Baas iktidarları Filistin meselesini Arap bağımsızlık hareketinin bir parçası olarak görse de, kendi kontrolleri altına alamayınca özellikle FKÖ ile zıtlaşma içine girmişlerdir. Buna karşın 1979-2003 yılları arası Irak’ta Saddam Hüseyin yönetimi Baas’ın farklı bir versiyonu olarak Filistin meselesinde oldukça radikal bir tutum sergilemiştir. Özellikle 1991 yılındaki körfez savaşı sırasında Saddam yönetimi, açıkça İsrail’e füze saldırıları yaparak Filistin halkının sempatisini kazanmıştır.