İngiliz işgal yönetimine karşı Nisan 1936 tarihinde başlayan olaylarda şiddet tırmanmış ve büyük bölümü Filistinli olmak üzere 6 bine yakın insan hayatını kaybetmiştir. Şiddet eylemleri, boykot, grev ve gösteriler şeklinde devam eden olaylar 1939 yılında Beyaz Belge (White Paper) yayınlanması ardından sona ermiştir. 

Büyük İsyan, üç temel talebi desteklemek için ulusal komitelerin kurulmasını ve bir Arap genel grevini içermektedir. Bu talepler: (1) Yahudi göçüne son verilmesi, (2) Yahudilere arazi satışlarının sona ermesi (3) Bir Arap ulusal hükümetinin kurulması. Grevin bir parçası olarak, İngilizler talepleri yerine getirene kadar vergi ödemeyi reddeden “temsil olmadan vergilendirme yok” sloganı benimsenmiştir. Ayaklanmalara yanıt olarak, İngilizler Büyük Ayaklanmanın başını çeken Arap Yüksek Komitesi’ni yasadışı ilan etmiştir. Büyük Ayaklanmanın ikinci aşaması, 1937 sonbaharında başlamıştır. 1 Ekim 1937’de İngiliz Hükümeti, Arap Yüksek Komitesi’ni ve tüm ulusal komiteleri feshetmiştir. Çok sayıda üyeyi tutuklayıp beş tanesini sınır dışı etmiştir. Ayrıca Komitenin liderliğini yürüten Hacı Emin el-Hüseynî’nin Vakıf Başkanlığı ve Yüksek Müslüman Konseyi Başkanlığı görevlerine resmen son vermiştir. İkinci aşama 1939’a kadar sürmüş ve 1939’da İngilizlerin yayınladığı Beyaz Belge ile sona ermiştir. Bu belgede Siyonist göçlerin sınırlandırılacağı ve Filistinlilerin 10 yıl içinde kendi devletlerinin kurmasına izin verileceği vaat edilmişti.